Asıl soyadı Yönsel olan Peride Celal, İstanbul Saint Pulcherie Fransız Lisesi'ni bitirdi ve iş hayatına atıldı. 1944 yılında İsviçre'ye gitti. Yurda döndüğünde önce Bern Basın Ateşeliği'nde ardından da Yeni İstanbul gazetesinde çalışmaya başladı. Yaptığı röportajlar Son Posta, Cumhuriyet, Tan ve Milliyet gazetelerinde yayınlandı.
Aynı gazetelerde romanları tefrika edilen Peride Celal'in ilk hikayesi olan Ak Kız 1935 yılında Yenigün dergisinde yayınlandı. Uzun dönem aşk ve serüven romanları yazdı ancak sonraki yıllarda sanatsal kaygıların daha baskın gelmesiyle birlikte toplumsal sorunlara eğilmeye başladı.
Böylece gözlem, sanat ve çözümleme yatırımlarıyla öncekilerden çok ayrılan; Türk romanının gelişim çizgisi üzerinde etkisi bulunan yapıtlar üretmeye başladı. Romanlarında genellikle kadınların toplum içinde birey olarak edindiği yeri, onların dünyasını ve ruhsal durumunu anlattır.
Peride Celal "Üç Kadın" adlı romanıyla Sedat Simavi Vakfı 1977 Edebiyat Ödülü'nü, Kurtlarla ise 1991 Orhan Kemal Armağanı'nı kazanmıştır. İlerlemiş yaşına rağmen üretmeye devam eden Peride Celal, en son iki üç yıl önceki TÜYAP Kitap Fuarı'nda edebiyatımıza katkılarından dolayı Onur Ödülü'ne değer bulunmuştu.
Eserleri:
Romanlar: Sönen Alev (1938), Yaz Yağmuru (1940), Ana-Kız (1941), Kızıl Vazo (1941), Ben Vurmadım (1942), Atmaca (1944), Aşkın Doğuşu (1944), Yıldıztepe (1945), Dar Yol (1949), Üç Kadının Romanı (1954), Kırkıncı Oda (1958), Gecenin Ucundaki Işık (1963), Güz Şarkısı (1966), Evli Bir Kadının Günlüğünden (1971), Üç Yirmidört Saat (1971), Üç Kadın (1987), Kurtlar (1991)
Hikâyeler: Jaguar (1978), Bir Hanımefendinin Ölümü (1981), Pay Kavgası (1985), Mektup (1994), Melahat Hanım'ın Düzenli Yaşamı (1999)